Συνθήκη: Bατήρας III // Condition: Diving Board III


The Symptom Projects//P31//Art Athina (15-18 Μαΐου 2014)

Το έργο Συνθήκη: Βατήρας, είναι μία γλυπτική εγκατάσταση, [3μ. μήκος X 4μ. πλάτος X 2,5μ. Ύψος], στο περίπτερο του The Symptom Projects στην Art Athina.
Ένας άδειος χώρος μεταβλητών διαστάσεων, που δίνει την αίσθηση μιας άδειας πισίνας. Σύμβολο μιας παρελθούσας οικονομικής αίγλης που αναμετριέται πλέον με τον εαυτό του. Ένα κενό πεδίο, στο οποίο η μόνη «ζωντανή» παρουσία είναι κατά βάση ένας βατήρας και η λέξη Breathe γραμμένη με Neon Lights στον τοίχο. Μια συνθήκη άσκησης, σκέψης αλλά και αναμονής.

(Αρχιτεκτονική μελέτη έργου και επίβλεψη Αλέξανδρος Χριστοφίνης)




Maria Lianou_Condition: Diving Board_Art Athina_2014

Maria Lianou_Condition: Diving Board_Art Athina_2014



Maria Lianou_Condition: Diving Board_Art Athina_2014





















































Maria Lianou_Condition: Diving Board_Art Athina_2014























Maria Lianou_Condition: Diving Board_Art Athina_2014





















Σκηνές της απώλειας



Ένας βατήρας μέσα σε μια ξερή, εγκαταλελειμμένη, πισίνα. Το σύμβολο μιας απόλαυσης πάνω στα ίχνη της απώλειάς της. Μια έγερση που πλέον δεν παριστά αλλά αναπαριστά την εκδραμάτιση της αφήγησής της. Ο βατήρας έτσι της Μαρίας Λιανού είναι ένα μνημείο, μια μνημική επαναφορά, μια καταβύθιση, όχι στα νερά του, αλλά στην αδιαφορία της ιδέας του.

Η αφηνιασμένη σωματικότητα, η απελευθερωτική της τροχιά, η επαναληπτικότητά της, η εξιμπισιονιστική της διάθεση, όλα δια-γράφονται πάνω στην εκκεντρικότητα αυτής της σκηνής. Το εκτινασσόμενο σώμα του κολυμβητή, είναι το ισοδύναμο της ιδέας του, η καθηλωτική του σαγήνη, ένα άλμα, εν τέλει, πέραν του σωματικού.

Η παρούσα ερήμωση δεν απολύει αυτό το ίχνος, αλλά εκπέμπει την αλήθειά του. Στο περιβάλλον αυτής της κενότητας, μια λέξη από neon light, η λέξη breathe, εκπέμπει τη φωτοχυσία της. Μια διαρκής υπενθύμιση αυτής της πρωταρχικής αλλά και οριακής λειτουργίας του σώματος και μάλιστα του σώματος του κολυμβητή. Ό, τι εγείρει και διασώ-ζει το σώμα είναι το άυλο της αναπνοής του. Αυτό και μόνο. 

Στην πραγματικότητα έτσι τίποτε δεν χάνεται. Μια πνοή που διατρέχει μόνο τον κόσμο, διαπερνά τα σώματα, τα απολύει, τα επανευρίσκει. Τα απομεινάρια μιας παρελθούσας κατάστασης μένουν για να μας υπενθυμίζουν αυτό που έρχεται, που ήρθε, που είναι ήδη εδώ: τη μοναδική μας απώλεια. 

Αποστόλης Αρτινός




work in progress






































































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου